مسأله 1011 - اگر يكى از كلمات حمد يا سوره را نداند يا عمداً آن را نگويد يا به جاى حرفى حرف ديگر بگويد مثلًا به جاى ( ض ) ( ظ ) بگويد ، يا جايى كه بايد بدون زير و زبر خوانده شود زير و زبر بدهد ، يا تشديد را نگويد نماز او باطل است .
مسأله 1012 - اگر انسان كلمهاى را صحيح بداند و در نماز همانطور بخواند ، بعد بفهمد غلط خوانده نمازش صحيح است ، ولى احتياط مستحب آن است كه اگر وقت باقى است دوباره بخواند و اگر گذشته قضاى آن را بجا آورد .
مسأله 1013 - اگر زير و زبر كلمهاى را نداند يا نداند مثلًا كلمهاى به ( س ) است يا به ( ص ) بايد ياد بگيرد ، ولى اگر كلمهاى باشد كه جايز باشد آخر آن را وقف كنند و هميشه به وقف بخواهد بخواند لازم نيست زير و زبر آن را ياد گيرد و نيز نمىتواند كلمهاى را كه نمىداند به چه نحو است به دو جور بخواند يعنى مثلًا هم به سين بخواند و هم به صاد و اگر چنين خواند نمازش باطل است .
مسأله 1014 - اگر در كلمهاى واو باشد و حرف قبل از واو در آن كلمه پيش داشته باشد و حرف بعد از واو در آن كلمه همزه ( ء ) باشد مثل كلمه ( سُوء ) بايد آن واو را مد بدهد يعنى صداى خود را در آن كلمه بكشد . و همچنين اگر در كلمهاى الف باشد و حرف قبل از الف در آن كلمه زبر داشته باشد و حرف بعد از الف در آن كلمه همزه باشد مثل ( جآء ) بايد صدا را در الف بكشد و نيز اگر در كلمهاى ( ى ) باشد و حرف پيش از ( ى ) در آن كلمه زير داشته باشد و حرف بعد از ( ى ) در آن كلمه همزه باشد مثل ( جِىء ) بايد ( ى ) را با مد بخواند و اگر بعد از اين ( واو و الف و ى ) بجاى همزه ( ء ) حرفى باشد كه ساكن است يعنى زير و زبر و پيش ندارد باز هم بايد اين سه حرف را با مد بخواند مثلًا در
( وَ لَا الضَّالِّينَ )
كه بعد از حرف الف حرف لام ساكن است ، بايد الف آن را با مد بخواند و چنانچه به دستورى كه گفته شد رفتار نكند بايد همان كلمه را دوباره با مد بخواند و نمازش صحيح است ولى احتياط مستحب آن است كه آن نماز را دوباره بخواند .
مسأله 1015 - احتياط واجب آن است كه در نماز وقف به حركت ننمايد ولى وصل به سكون اشكال ندارد ، اگر چه احتياط مستحب در ترك آن است و معنى وقف به حركت آن