دوم - آنكه بدن يا لباس او به مقدار كمتر از درهم ( كه تقريباً به اندازه يك اشرفى مىشود ) به خون آلوده باشد .
سوم - آنكه ناچار باشد با بدن يا لباس نجس نماز بخواند .
در دو صورت اگر فقط لباس نمازگزار نجس باشد ، نماز او صحيح است :
اول - آنكه لباسهاى كوچك او مانند جوراب و عرقچين نجس باشد .
دوم - آنكه لباس زنى كه پرستار پسر بچه است نجس شده باشد و احكام اين پنج صورت مفصلًا در مسائل بعد گفته مىشود .
مسأله 858 - اگر در بدن يا لباس نمازگزار ، خون زخم يا جراحت يا دمل باشد ، چنانچه طورى است كه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن لباس براى بيشتر مردم سخت است ، تا وقتى كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده است مىتواند با آن خون نماز بخواند و همچنين است اگر چركى كه با خون بيرون آمده يا دوايى كه روى زخم گذاشتهاند و نجس شده ، در بدن يا لباس او باشد .
مسأله 859 - اگر خون بريدگى و زخمى كه به زودى خوب مىشود و شستن آن آسان است در بدن يا لباس نمازگزار باشد نماز او باطل است .
مسأله 860 - اگر جايى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد به رطوبت زخم نجس شود ، جايز نيست با آن نماز بخواند ولى اگر مقدارى از بدن يا لباس كه معمولًا به رطوبت زخم ، آلوده مىشود ، به رطوبت آن نجس شود ، نماز خواندن با آن مانعى ندارد .
مسأله 861 - اگر از زخمى كه توى دهان و بينى و مانند اينها است ، خونى به بدن يا لباس برسد ، احتياط واجب آن است كه اگر رسيدن خون از باطن به ظاهر بدن و لباس خيلى كم اتفاق مىافتد با آن خون نماز نخواند و اگر آلوده شدن بدن و لباس با آن خون مثل خونى است كه در ظاهر بدن باشد به طورى كه زياد اتفاق مىافتد و آب كشيدن آن مشقت دارد نماز خواندن با آن خون صحيح است و همچنين است خون بواسير كه دانههايش بيرون نباشد اگر در آلوده كردن مثل آن است كه دانههايش بيرون باشد با آن
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 156
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص١٥٦