گوسفند و همچنين در كشتن روباه بنابر احتياط واجب يك گوسفند كفاره هست .
مسئله 208 : كسى كه شكارى كرد و چنانچه كفاره آن شتر باشد و يافت نشود بايد شصت مسكين را اطعام نمايد ، براى هر مسكين يك مد ( كه تقريبا ده سير است ) و بهتر است كه براى هر مسكين دو مدّ بدهد . و اگر اين را هم نتواند بايد بنابر احتياط واجب شصت روز روزه بگيرد و اگر نتواند بايد هجده روز روزه بگيرد . و اگر كفاره گاو باشد و بدست نيايد يا مقدور نباشد بايد سى مسكين را اطعام نمايد و اگر اين را هم نتواند بايد سى روز روزه بگيرد و اگر نتواند بايد نُه روز روزه بگيرد ، و اگر كفاره گوسفند باشد و يافت نشود يا نتواند تهيه كند بايد ده مسكين را اطعام نمايد و اگر متمكن نباشد بايد ده روز روزه بگيرد و اگر نتواند بايد سه روز روزه بگيرد .
مسئله 209 : هرگاه محرم در خارج حرم كبوتر يا مانند آن را شكار نموده و بكشد يك گوسفند بايد كفاره بدهد و در جوجه آن يك بره يا بزغاله بايد كفاره بدهد و در شكستن تخم آن يك درهم بنابر احتياط بايد كفاره بدهد ، و هرگاه محل ( غير محرم ) كبوتر و مانند آن را در حرم بكشد ، يك
مناسك حج (1415هـ) — صفحة 112
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص١١٢