نمىشناسد از طرفش صدقه بدهد بلكه احتياط است كه به هر صورت صدقه دادهشود چون از اسب به حسب نصوص در ابواب حدود در وسائل سلب ماليت نمىشود و فروش در شهر ديگر براى اين است كه عار براى مالك نباشد و اما آنها كه گوشتشان استفاده مىشود مثل گاو پس صريح نص حرمت گوشت است و بنابراين سلب ماليت مىشود و چيزى را كه مالك شرعى نبوده فروخته پول آن را مالك نمىشود و دستور سوزاندن گوشت فقط يك تكليف نيست كه مانع ماليت نباشد بلكه براى حرمت است اگرچه مىتوان گفت فروش آن مثل فروش ساير نجاسات است و اگر كسى قايل به
جواز شد اينجا هم ممكن است آن قول را بگويد بنابراين احتياط مراعات شود بهتر است .
سؤال 344 . الف . آيا گوشت حيواناتى كه استفاده غالب از آنها سوارى است مثل الاغ و اسب و قاطر به واسطه وطى انسان حرام مىشود يا خير ؟
ب . اگر هيچ كس از وطى بهائم جز خود انسان و خداوند متعال آگاه نباشد آيا احكام بر آن مترتب مىشود .
جواب : الف . ظاهر آن است كه حرام نمىشود . « 1 » ب . در اين فرض فقط توبه كافى است و كشتن و سوزاندن در حيواناتى كه معمولًا گوشت آنها را مىخورند مثل گوسفند و گاو لازم نيست و حيواناتى كه معمولًا براى سوارى از آنها استفاده مىشود هم مثل الاغ و استر هم لازم نيست آنها را به جاى ديگر ببرند و بفروشند و در هر دو صورت لازم نيست كه قيمت آن را اگر فاعل غير مالك
هامش
( 1 ) لأن روايات التحريم تكون فى مورد ما يراد أكله كالغنم و البقرة و اما الروايات فى ما يراد ظهره فهى خالية عن ذكر التحريم بل فى نفس الاكتفاء بالاخراج و البيع فى بلد آخر يرشد إلى عدم الحرمة لأنها لو كانت محرمة لأبتلى الناس بالحرام احياناً .