هشتم : فلسفهى قنوت و نيايش بعد از نماز
يكى از اجزاء مستحب نماز ، قنوت است . قبل از ركوع ركعت دوّم در مذهب اماميه به جا آوردن قنوت مستحب است .
قنوت بلند كردن دستها از روى ابتهال و تذلل به درگاه حضرت إله و عرض حاجات و دعا كردن و درخواست رفع بليات و خواستن حاجات دنيوى و اخروى و تمجيد حضرت حق مىباشد .
و چنانچه بعد از نماز نيز به عنوان تعقيب ، دعا و ذكر و تمجيد وتحميد و تهليل و تسبيح و تكبير و نيايش با خدا مستحب است .
و در حديث قدسى وارد شده : ترك تعقيب موجب عدم قبولى نماز است و خود دعا و ذكر و تعقيب ، موجب قبولى عمل مىشود .
در حديث قدسى آمده است :
« من احدث و تطهر و صلى و لم يدع فقد جفا ، و من احدث و تطهر و صلى و دعاء فلم اجبه فقد جفوته و لست بربّ جاف » ؛ « 1 »
« كسى كه وضويش باطل شود خود را تطهير كند و وضو بگيرد و نماز گزارد ، و بعد از نماز دعا نكند به تحقيق جفا كرده است ؛ و كسى كه وضويش
پاورقی
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 268 ، ح 2 .