تفسير سوره ناس
هر موجود ذى شعور براى دفاع از خود در برابر حوادث مختلف پناهنده به نيروئى قوى مىشود ، و آدمى كه قدرتى و نيروئى بالاتر از خداى متعال نمىشناسد ، به او پناهنده مىگردد .
ربّ به معناى پروردگار و يا كردگار است ، و طبعاً قدرتى كه تمام خلايق را در قبضهء قدرت و ربوبيت خود دارد سزاوار پناه بردن به اوست .
پناه از چه چيزى ؟
بالاترين سرمايهء انسان دين اوست و آنكه در كمين دين قرار گرفته ابليس و شياطين مىباشند ، پس شرّ عظيم آنهايند و بايد از آنها به خدا پناه برد .
« وسواس » بهمعناى صداى آهسته است و لذا به افكار باطل كه در قلب انسان وارد مىشود ، و كسى را از آن اطلاعى نيست ، وسواس گفته شده است . شياطين خود مخفى از ديدهها هستند و سخنانشان نيز مخفى از گوشها ، و لذا تميز سخنان آنها از ديگر سخنان نامرئى براى هركس به آسانى ممكن نيست ، تنها محك سنجش سخن شيطان اين است كه گفتهء او كدورت به دنبال دارد ، خوى رذيل مىآفريند و آدمى را از خود متنفر مىسازد .
« خنّاس » صيغهء مبالغه از خُنوس و به معناى جمع شدن و عقب رفتن است ، اين واژه وصف شيطانى مىباشد كه او هر بار قدمى به پيش مىتازد و چون او را طرد كردند ، عقب مىنشيند و سپس باز مىگردد .
امام صادق عليه السلام مىفرمايند : وقتى آيهء توبه نازل شد ، ابليس در مكه بر بلندى كوه « كوثر » رفت و عفريتهايش را صدا زد و همه را جمع نمود و خطاب به آنها گفت :
كداميك از شما مىتواند اثر اين آيه را خنثى سازد ؟ هر كدام اعلام آمادگى نمودند و طرح خود را بيان كردند . ولى ابليس نپذيرفت و همه را ردّ كرد تا اينكه وسواس خنّاس كه نام يكى از آنها بود آماده بيان طرح خود شد و گفت : بنىآدم را به گناه