عدهاى از زنان حكم مساحقه را از امام صادق عليه السلام پرسيدند : امام فرمود :
« حَدُّها حَدُّ الزّانى » « 1 »
همان امام همام عليه السلام در پاسخ زنى ديگر كه اين سؤال را مطرح كرد ، فرمود :
« هُنَّ فِى النّارِ ، اذا كانَ يَوْمُ الْقِيمَةِ اتِىَ بِهِنَّ فَأُلْبِسَ جِلْباباً مِنْ نارٍ وخُفَّيْنِ مِنْ نارٍ وَ قِناعَيْنِ منْ نارٍ وَادْخِلَ فى اجْوافِهِنَّ وَفُروُجِهِنَّ اعْمِدَةٌ مِنْ نارٍ وَقُذِفَ بِهِنَّ فى النّارِ » « 2 »
وساطت
از ديگر گناهان در اين باره ، واسطه شدن براى انجام اعمال منافى عفّت است .
تعاون و يارى در انجام گناه و اشاعهء اين فحشاى خانمانسوز ، عذابى سختتر از زنا خواهد داشت .
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :
« لَما اسرى بى رَأَيْتُ امْرَئَةً يُحْرَقُ وَجْهَها وَيَداها وَهِىَ تَأكُلُ امْعاها . . . وَانَّها كانَتْ قَوَّادَةً » « 3 »
آن حضرت صلى الله عليه و آله در آخرين خطبهء خود در مدينه و در ضمن بيان عقاب اعمال فرموده است :
« وَمَنْ قادَ بَيْنَ رَجُلٍ وَامْرَئَةٍ حَراماً حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْواهُ جَهَنَّمُ وَسائَتْ مَصيراً وَلَمْ
هامش
( 1 ) - حدّ مساحقّ ، حدّ زانى است . ( بحارالانوار - جلد 79 - صفحه 75 ) .
( 2 ) - آنها در آتشند ، روز قيامت كه به پا شود ، زنان اهل مساحقه را مىآورند و لباسى از آتش و كفشهائى از آتش و مقنعههائى از آتش بر آنها مىپوشانند و بر شكم و فرجشان ستونهائى از آتش فرو كنند و آنها را به آتش اندازند . ( تفسير نورالثقلين - جلد 4 - صفحه 19 ) .
( 3 ) - وقتى كه مرا به معراج بردند ، زنى را ديدم كه صورتش و دستانش را مىسوزاندند و او آنچه را در دل داشت از رودههايش مىخورد ، وى قوادى ( گوادى ) مىكرده است . ( بحارالانوار - جلد 79 - صفحه 114 ) .