توهين به مقدّسات
« . . . وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ »
« 1 »
هر آئينى و مرامى بر اصولى استوار شده است و براى آن اصول ، تقدسى خاص قائل است بهطورىكه هيچ آئينى بدون اشخاص و يا اشياء مقدس وجود ندارد .
7 در آداب و رسوم كهن ، گاهى انسانها به درختى پناه مىبردند و آن را مقدس مىشمردند ، گاهى چاه و يا رودخانهاى را تقديس مىكردند .
بديهى است كه صاحبان هر آئين به مقدسات خويش احترام مىورزند و هيچگاه از اهداء مال خود و يا جان شيرين خويش ، براى حفظ حرمت آنها دريغ نمىدارند و لذا عرب جاهلى چون بتپرست هندى ، هستى خود را بهپاى بت مىريخت و زن و فرزند و كنيز خود را قربانى مىكرد .
وجود مقدسات در هر آئينى از طرفى مايهاى براى زايل نشدن روحيهء اعتماد پيروان آن آئين است ، آنان هميشه خود را در پناه آن شىء و يا موجود مقدس مىدانند و به اين وسيله نياز فطرى خود را بر آورده مىسازند .
هامش
( 1 ) - ( حج - 32 ) و هركس شعائر الهى را بزرگ شمارد ، اين عمل وى نشانهء پيراستگى دل اوست .