تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — صفحة 55

مساهمون:

ص٥٥

تشيع

شيعه چيست و شيعى كيست ؟

شيعه در لغت از « شاع - يشيع » به معناى پيروى و همراهى است و اينك اسم خاص براى كسانى شده است كه على بن ابى طالب را به عنوان جانشين رسول خدا مىدانند . اين واژه چندين بار در قرآن كريم آمده است .
ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمنِ عِتِيًّا
. « 1 » سپس از هر جمعيتى ، كسانى را كه در برابر خداوند رحمان از همه سركش‌تر بوده‌اند ، جدا مىكنيم .
فَوَجَدَ فِيها رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلانِ هذا مِنْ شِيعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ . .
. « 2 » « ناگهان دو مرد را ديد كه به جنگ و نزاع مشغولند ؛ يكى از پيروان او بود ، و ديگرى از دشمنانش . »
وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ
. « 3 » « و از پيروان نوح ، ابراهيم بود . » در اين آيه‌ها شيعه به معناى پيرو به كار رفته است . اين واژه اينك معناى اصطلاحى خاص پيدا كرده و به كسانى گفته مىشود كه پيروى از اهل بيت پيامبر خدا را سرلوحه‌ى زندگى خويش قرار داده‌اند .
هامش
( 1 ) - مريم ، 69 . ( 2 ) - قصص ، 15 . ( 3 ) - صافات ، 83 .
مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — صفحة 55 | على غضنفرى