دانش ، گمشده مؤمن است ، هردم حديثى ياد گيرد ، طالب حديث ديگر مىشود .
1890 « ضِحْكُ رَبِّنا مِنْ قُنُوطِ عِبادِهِ » « 1 »
تعجب پروردگار ما از نا اميدى بندگانش مىباشد .
1891 « ضَعي في يَدِ الْمِسْكينِ وَلَوْ ظِلْفاً مُحْرَقاً » « 2 »
چيزى در دست فقير بگذار هر چند سُمْ سوختهاى باشد ( هر چند ناچيز باشد ) .
1892 « أَلضِّحْكَ ضِحْكانِ ضِحْكٌ يُحِبُّهُ اللَّهُ وَضِحْكٌ يَمْقُتُهُ اللَّهُ فَأَما الضِّحْكَ الَّذي يُحِبُّهُ اللَّهُ فَالرَّجُلُ يَكْشِرُ في وَجْهِ أَخيهِ شَوْقاً إلى رُؤْيَتِهِ ، وَأَما الضِّحْكُ الَّذي يَمْقُتُهُ اللَّهُ تَعالى فَالرَّجُلُ يَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ الْجَفاءَ وَالْباطِلَ لِيَضْحَكَ أَوْ يُضْحِكَ يَهْوى بِها في جهنم سَبْعينَ خَريفاً » « 3 »
خنده بر دو قسم است ، خندهاى كه خدا آن را دوست مىدارد و خندهاى كه خدا آن را دشمن مىدارد . اما خندهاى كه خدا آن را دوست دارد ، لبخند انسان به صورت برادرش هنگام ديدن وى مىباشد ، و اما خندهاى كه خدا آن را دشمن مىدارد آن است كه آدمى سخنى ستمآميز و باطل بگويد تا بخندد و يا ديگران را بخنداند ، وى به اندازه مسير هفتاد پاييز در جهنم سقوط مىكند .
1893 « أَلضِّيافَةُ ثَلاثَةُ أَيَّامٍ فَما زادَ فَهُوَ صَدَقَةٌ وَعَلَى الضَّيْفِ أَنْ يَتَحَوَّلَ بَعْدَ ثَلاثَةِ أَيَّامِ » « 4 »
مهمان شدن سه روز است ، زائد بر سه روز صدقه است ، لازم است كه مهمان بعد از سه روز جابجا شود .
هامش
( 1 ) - مسند احمد ، 4 ، 11 .
( 2 ) - جامع الصغير ، 2 ، 126 .
( 3 ) - ر . ك جامع الصغير ، 2 ، 127 .
( 4 ) - كنز العمال ، 9 ، 246 .