1444 « خَصْلَتانِ لا تَجْتَمِعانِ فِىِ مُؤْمِنٍ ؛ البُخْلُ وَسُوءُ الخُلْقِ » « 1 »
دو صفت در مؤمن جمع نشود ، تنگ نظرى و بدخلقى .
1445 « خِصْلَتانِ لا يَجْتَمِعانِ فِىِ مُنافِقٍ ؛ حُسْنُ سَمْتٍ وَفِقْهُ فِى الدِّيْنِ » « 2 »
دو خصلت است كه در منافق نيست ، خوشنامى ، علم دينى .
1446 « خَصْلَتانِ لَيْسَ فَوْقَهُما مِنَ الْبِرِّ شَيءُ الْإِيْمانُ بِاللَّهِ وَالنَّفْعُ لِعِبادِ اللَّهِ » « 3 »
دو ويژگى هستند كه خوبتر از آنها وجود ندارد ، ايمان به خدا و سودمند بودن براى بندگان خدا .
1447 « خِصْلَتانِ مَنْ كانَتا فيهِ كَتَبَهُ اللَّهُ شاكِراً صابِراً وَمَنْ لَمْ يَكُونا فيهِ لَمْ يَكْتُبْهُ اللَّهُ لا شاكِراً وَلا صابِراً مَنْ نَظَرَ في دينِهِ إِلى مَنْ هُوَ فَوْقَهُ فَاقْتَدى بِهِ وَنَظَرَ في دُنْياهُ إِلى مَنْ هُوَ دُونَهُ فَحَمِدَ اللَّهُ عَلى ما فَضَّلَهُ بِهِ عَلَيْهِ كَتَبَهُ اللَّهُ شاكِراً صابِراً وَمَنْ نَظَرَ في دينِهِ إِلى مَنْ هُوَ دُونَهُ وَنَظَرَ في دُنْياهُ إِلى مَنْ هُوَ فَوْقَهُ فَأَسِفَ على ما فاتَهُ مِنْهُ لَنْ يَكْتُبَهُ اللَّهُ شاكِراً وَلا صابِراً » « 4 »
دو خصلت در هر كه باشد خداوند او را از جمله صابران و شاكران مىنويسد و آنكه آن دو در وجودش نباشد ، خداوند او را صابر و شكيب نمىنويسد :
- كسى كه در امور دينى به بالا دست خويش بنگرد و به او اقتدا كند و در امور دنيائى به پائين دست خود بنگرد و خدا را بر آنچه از فضلش به وى داده است سپاس گويد . خدا چنين كسى را شاكر و صابر مىنويسد .
- كسى كه در امور دينى به پائين دست مىنگرد و در امور دنيوى به بالا دست خود مىنگرد و بر آنچه ندارد تأسف مىخورد ، خداوند او را شاكر و صابر نمىنويسد .
1448 « خَلَّتانِ كَثيرٌ مِنَ النَّاسِ فيهِما مَفْتُونٌ الصِّحَّةُ وَالْفَراغُ » « 5 »
هامش
( 1 ) - خصال ، 75 .
( 2 ) - تحف العقول ، 179 .
( 3 ) - تحف العقول ، 35 .
( 4 ) - جامع الصغير ، 1 ، 604 .
( 5 ) - تحف العقول ، 36 .