الْماءُ النَّارَ » « 1 »
حسد حسنات را مىخورد همانطورى كه آتش هيزم را مىخورد ، صدقه گناه را از بين مىبرد همانطورى كه آب آتش را خاموش مىكند .
1411 « أَلْحَسَدُ يُفْسِدُ الْإِيْمانَ كَما يُفْسِدُ الصَّبِرُ الْعَسَلَ » « 2 »
حسد ايمان را فاسد مىنمايد چنانچه صبر تلخ « 3 » عسل را فاسد مىنمايد .
1412 « أَلْحِكْمَةُ ضالَّةُ الْمُؤْمِنِ يَأْخُذُها مِمَّنْ سَمِعَها وَلا تُبالى في أَيِّ وِعاءٍ خَرَجَتْ » « 4 »
حكمت گمشده مؤمن است ، از هر كس شنيد فرا مىگيرد و باكى ندارد كه از كجا آمده است .
1414 « 5 » « أَلْحَلالُ بَيِّنٌ وَالْحَرامُ بَيِّنٌ وَبَيْنَهُما أُمُورٌ مُشْتَبَهاتٌ لا يَعْلَمُها كَثيرٌ مِنَ النَّاسِ فَمَنِ اتَّقَى الشُّبُهاتِ فَقَدِ اسْتَبْرَءَ لِعِرْضِهِ وَدينِهِ وَمَنْ وَقَعَ في الشُّبُهاتِ وَقَعَ في الْحَرامِ كَراعٍ يَرْعى حَوْلَ الْحِمى يُوشِكَ أَنْ يُواقِعَهُ أَلا وَ انَّ لِكُلِّ مَلِكٍ حِمًى أَلا وَإِنَّ حِمَى اللَّهُ تَعالى في أَرْضِهِ مَحارِمُهُ أَلا وَإِنَّ في الْجَسَدِ مُضْغَةً إِذا صَلُحَتْ صَلُحَ الْجَسَدُ كُلُّهُ وَإِذا فَسَدَتْ فَسَدَ الْجَسَدُ كُلُّهُ أَلا وَهِيَ الْقَلْبُ » « 6 »
حلال روشن و حرام روشن و بين آن دو امورى مشتبه است كه بسيارى از مردم آن را نمىدانند .
كسى كه از آن شبهات بپرهيزد ، دين و آبروى خود را از انجام گناهان مصون داشته است و كسى كه در شبهات بيفتد ، در حرام مىافتد ، همانند چوپانى كه اطراف قرقگاه گوسفند بچراند ، بيم آن مىرود كه در قرقگاه بيفتد ، بدانيد كه هر حاكمى قرقگاهى دارد و قرقگاه خداى متعال محارم اوست . جسم آدمى را پاره گوشتى است كه اگر صالح ماند همه جسم سالم و اگر فاسد گردد تمام
هامش
( 1 ) - مسند ابى يعلى ، 6 ، 330 .
( 2 ) - جامع الصغير ، 1 ، 589 .
( 3 ) - / صبر ، شيره تلخ درختى به نام صبر زرد است .
( 4 ) - نهج السعادة ، 7 ، 343 .
( 5 ) - حديث شماره 1413 در متن اصلى نهج الفصاحه وجود ندارد .
( 6 ) - ر . ك صحيح بخارى ، 1 ، 19 و سنن الكبرى بيهقى ، 5 ، 264 .