تُراجِعَ وَإِنْ كانَ ظالِماً » « 1 »
حق شوهر بر زن آن است كه حتى يك روز روزه غير واجب نگيرد مگر به اجازه وى ، و اگر روزه بدون اجازهاش بگيرد ، گناه كرده است و از او پذيرفته نمىشود . نيز نبايد بدون اجازه شوهرش از خانه او چيزى ببخشد و اگر چنين كند پاداشش از آن شوهر و گناهش بر وى است .
و همچنين نبايد بدون اجازه شوهرش از خانهاش خارج شود و اگر چنين كند خداوند و فرشتگان غضب او را نفرين كنند تا اينكه توبه كند و يا به خانه بازگردد ، هر چند همسرش نسبت به وى ستمكار باشد .
1389 « حَقُّ الزَّوْجِ عَلَى الْمَرْأَةِ أَنْ لا تَهْجُرَ فِراشَهُ وَأَنْ تُبِرَّ قَسَمَهُ وَأَنْ تُطيعَ أَمْرَهُ وَأَنْ لا تَخْرُجَ إِلّا بِإِذْنِهِ وَ أَنْ لا تُدْخِلَ إِلَيْهِ مَنْ يَكْرَهُ » « 2 »
حق شوهر بر زن آن است كه از بسترش فاصله نگيرد ، سوگندش را بپذيرد ، دستورش را اطاعت كند و از منزل بدون اجازهاش خارج نگردد و هر كه او نمىپسندد به خانه وارد نگرداند .
1390 « حَقُّ الْمَرْأَةِ عَلَى الزَّوْجِ ، أَنْ يُطْعِمَها إِذا طَعِمَ وَيَكْسُوها إِذَا أَكْتَسى وَلا يَضْرِبَ الْوَجْهَ وَلا يُقَبَّحَ وَلا يَهْجُرَ إِلّا في الْبَيْتِ » « 3 »
حق زن بر شوهر آن است كه چون غذا خورد به او نيز عطا كند ، چون خود مىپوشد او را بپوشاند ، و به صورت وى نزند ، ناسزايش نگويد و از او دورى نگزيند ، مگر در خانه .
1392 « 4 » « حَقُّ الْمُسْلِمِ عَلىَ الْمُسْلِمِ سِتُّ إِذا لَقيتَهُ فَسَلِّمْ عَلَيْهِ وَإِذا دَعاكَ فَأَجِبْهُ وَإِذَا اسْتَنْصَحَكَ فَانْصَحْ لَهُ وَإِذا عَطَسَ فَحَمِدَ اللَّهَ فَشَمِّتْهُ وَإِذا مَرِضَ فَعُدْهُ وَإِذا ماتَ
هامش
( 1 ) - ( . . . عَلَى الزَّوْجَةِ أَنْ لا تمنعه نفسها و ان كانت على ظهر قتب و ان لا تَصُومَ . . . ) كنز العمال ، 16 ، 335 .
( 2 ) - مجمع الزوائد ، 4 ، 314 .
( 3 ) - جامع الصغير ، 1 ، 578 .
( 4 ) - حديث شماره 1391 در متن اصلى نهج الفصاحه وجود ندارد .