وَ الْبُغْضُ فِى اللَّه . « 1 »
خداوند از حضرت موسى عليه السلام خواست آيا براى من كارى انجام دادهاى يا نه ، موسى در جواب عاجز شد ، مدتى فكر كرد ، چهار عمل از اعمال خود را پيشنهاد كرد . خدا ، در ميان اعمالم اين چهار عمل را پيدا كردم كه براى توست ، نماز من ، روزه من ، صدقه من ، ذكر من اينها براى توست . فرمود : موسى ، اينها نيست ، اينها خوباند ، اينها عملاند . من يك عمل والاتر و بالاتر مىخواهم و آن اين است : يا موسى «
هَلْ وَالَيْتَ لِى وَلِيّاً قَطُّ ، أَوْ هَلْ عَادَيْتَ لِى عَدُوّاً قَطُّ
» ؛ موسى ، براى خاطر من دوست داشتهاى و براى خاطر من دشمن داشتهاى ؟ موسى از نماز بالاتر ، از روزه بالاتر ، از صدقه و ذكر بالاتر آن عملى است كه مخصوص من است و من آن را مىخواهم ، كه آن دشمنى با دشمنان من ، نهضت عليه دشمنان من و قيام عليه طاغوت و عمل بد است .
هامش
( 1 ) مشكاة الأنوار ، ص 124 .