احكام متنوّعى كه زهراى مرضيه از پيامبر اكرم آموخته بود يا خود به الهام الهى در ذهن داشت ، نزد اهل بيت عليهم السلام بوده است .
همچنين در روايات اهل بيت آمده است :
اكتبوا ما تسمعون ، فإنّكم سوف تحتاجون اليها ؛
بنويسيد آنچه را مىشنويد ؛ زيرا به زودى به آن نيازمند مىشويد
اكتبوا فإنّكم لا تحفظونَ حتى تكتبوا ؛
بنويسيد ، زيرا بدون نوشتن ، نمىتوانيد نگهدارى كنيد .
يونس بن عبدالرحمان مىگويد :
كتابى از اميرمؤمنان در باب « فرائض » به من رسيده بود . آن را بر امام هشتم على بن موسى الرضا عليه السلام عرضه داشتم ؛ فرمودند صحيح است .
همچنين عمرو متطبّب مىگويد :
كتاب « ديات » ظريف بن ناصح را بر امام صادق عليه السلام عرضه داشتم ؛ تأييد فرمودند .
حسن بن الجهم نيز نقل مىكند كه همين كتاب ( ديات ) را بر امام رضا عليه السلام عرضه داشته و ايشان تأييد فرمودهاند .
افزون بر دلايلى كه تا اينجا ذكرشان گذشت ، كلام پيامبر اكرم در خطبه مسجد خيف كه فرمود :
نَضّر اللَّه عبداً سمع مقالتى فوعاها و حَفظها و بلَّغَها مَن لم تبلغه .
دليل روشن ديگرى بر لزوم نوشتن است . چه آن كه بهترين مصداق حفظ ، نوشتن
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 44
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٤