مىكند ) مضطربتر و پر هيجانتر است .
اگر خداى ناكرده مرتكب گناهى شديد ، ناراحت نباشيد . اين ناراحتى چاره كننده است . آيا جا ندارد آدمى از سقوط خود نزد خداى تعالى ناراحت شود ؟
گاه سجدهاى كنيد و در آن اين جملات لطيف و زيبا را بيان نماييد :
إِلَهِى ! أَلْبَسَتْنِى الْخَطَايَا ثَوْبَ مَذَلَّتِى وَ جَلَّلَنِى التَّبَاعُدُ مِنْكَ لِبَاسَ مَسْكَنَتِى ؛
خدايا ، گناهانم لباس ذلت بر اندام روحم پوشانده و دورى تو مرا به مسكنت و خوارى دچار ساخته است .
اى خداى مهربان ، توبهام را بپذير .
و يا همچون حسين بن على عليه السلام بگوييد :
يَا قَابِلَ السَّحَرَةِ اقْبَلْنِى ؛
اى كسى كه سحرهء فرعون را بخشيدى ما را نيز بپذير و از جرم و تقصيرمان درگذر .
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحه 314
پدیدآورندگان: الشيخ علي المشكيني
ص۳۱۴