خويش نسبت به دنيا بكاهيد . نمىگويم از امكانات طبيعى استفاده نكنيد ، خير . امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
لَيْسَ الزُّهْدُ فِى الدُّنْيَا بِإِضَاعَةِ الْمَالِ وَ لَابِتَحْرِيمِ الْحَلَالِ بَلِ الزُّهْدُ فِى الدُّنْيَا أَنْ لَا تَكُونَ بِمَا فِى يَدِكَ أَوْثَقَ مِنْكَ بِمَا فِى يَدِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَل ؛
زهد تلف كردن اموال و ترك حلال نيست ، بلكه اين است كه انسان بداند آنچه در نزد خداست ، بيش از آن است كه در نزد خود دارد و كسى كه به خزائن غيبى پروردگار به اندازهء متاع ناچيز خويشتن اعتماد نداشته باشد ، زاهد نيست .
با خدا باشيد . علايق را از خود دفع كنيد و از بيت - كه مركز علاقههاست خارج شويد - و به سوى پروردگار - كه مصدر همه فيوضات است - حركت كنيد كه ان شاء اللَّه در آيندهاى نزديك جامعهاى نورانى از صاحبان تقوا و فضيلت داشته باشيم و در اين راه از شكستها نهراسيد كه هر شكست پلى براى پيروزى است .
حتماً در قرآن داستان خضر و موسى را خواندهايد . وقتى كه حضرت خضر به كشتى صحيح و سالم وارد مىشود ، شروع مىكند به سوراخ كردن كشتى . حضرت موسى اعتراض مىكند كه كشتى مردم را خراب كردى و آن را سوراخ نمودى . خضر جواب مىدهد : جناب موسى ، صبر داشته باش ! من اين كشتى را خراب كردم تا باقى بماند :
« أَمَّا السَّفِينَةُ فَكَانَتْ لِمَسَاكِينَ يَعْمَلُونَ فِى الْبَحْرِ فَأَرَدْتُ أَنْ أَعِيبَهَا وَ كَانَ وَرَاءَهُمْ مَلِكٌ يَأْخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصْباً » ؛
ما در ادامه راه به سلطان جائرى بر مىخوريم كه اگر كشتى سالم باشد ، آن را به نفع خويش مصادره مىكند . من آن را خراب كردم تا باقى بماند .
امام صادق عليه السلام نيز در باب تقيه در مجلسى از زراره انتقاد مىكند ؛ براى اين كه جان او را حفظ كند . آن گاه به فرزندان او حسن ، حسين و عبيداللَّه مىگويد : برويد به پدرتان بگوييد من تو را دوست دارم ، تو را شكست مىدهم ، به آبروى تو لطمه وارد مىكنم ؛
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 182
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٨٢