آنها نشد ، مستحب است در هر وقت بتواند ، قضاى آنها را به جا بياورد . « 1 »
دوم : نماز غفيله
نماز غفيله دو ركعت است ، بين نماز مغرب و عشا با فضيلتى بسيار و تأثيرى مخصوص در بر آورده شدن حوايج دنيوى و اخروى . و كيفيّت آن چنان است كه : مىخوانى در ركعت اوّل ، بعد از حمد آيهء :
وَ ذَاالنُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِى صاحب ماهى ( حضرت يونس ) چون خشمگين رفت پنداشت هرگز بر او تنگ نخواهيم گرفت . پس در الظُّلُماتِ أَنْ لاإِلهَ إِلّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ ، ظلمات ندا كرد كه : جز تو خدايى نيست . تو منزّهى ؛ همانا كه من از ستمكارانم .
فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِى الْمُؤْمِنينَ ؛ « 2 » پس او را اجابت كرديم و از غم رهائيش داديم و مومنين را اينچنين نجات مىدهيم .
و در ركعت دوّم بعد از حمد ، آيهء زير رابخواند :
وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلّا هُوَ وَ يَعْلَمُ ما فِى الْبَرِّ و كليدهاى غيب نزد اوست و جز او كسى آن را نمىداند و آنچه در خشكى وَ الْبَحْرِ وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلّا يَعْلَمُها وَ لا حَبَّةٍ في و درياست مىداند و برگى بر زمين فرو نمىافتد و هيچ دانهاى در تاريكيهاى ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا يا بِسٍ إِلّا في كِتابٍ مُبينٍ ؛ « 3 » زمين نيست مگر كه از آن آگاهست و تر و خشكى نيست مگر كه در كتاب روشن ثبت است .
بعد دستها را به قنوت برداشته و اين دعا را مىخوانى :
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، جلد 4 ، صفحه 75 .
( 2 ) . انبياء ، 89 - 88 .
( 3 ) . انعام ، 60 - 59 .