سَيِّدي وَ مَوْلايَ وَ مُعْتَمَدي وَ رَجآئي ، وَ أَنْتَ غايَةُ مَطْلُوبي سرور و مولا و محل اعتماد و اميدوارى من هستى و تو نهايت خواسته وَ مُنايَ في مُنْقَلَبي وَ مَثْوايَ ، إِلهي كَيْفَ تَطْرُدُ مِسْكينًا الْتَجَأَ و آرزوى من در دنيا و آخرت هستى ، خدايا چگونه فقيرى را كه به تو پناه آورده إِلَيْكَ مِنَ الذُّنُوبِ هارِباً ، أَمْ كَيْفَ تُخَيِّبُ مُسْتَرشِداً قَصَدَ و از گناهان به سوى تو فرار كرده ، از درگاهت مىرانى ؟ يا چگونه كسى را كه مشتاقانه إِلى جَنابِكَ ساعِياً ( صاقِباً ) ، أَمْ كَيْفَ تَرُدَّ ظَمْئاناً وَرَدَ إِلى حِياضِكَ ترا طلب مىكند محروم مىكنى ؟ يا چگونه تشنهاى را كه براى سيراب شدن به درياى رحمت تو مىآيد شارِباً ، كَلّا وَ حِياضُكَ مُتْرَعَةٌ في ضَنْكِ الْمُحُولِ ، وَ بابُكَ رد مىكنى ؟ هرگز چنين نخواهى كرد در صورتى كه درياى رحمت تو در بيابان خشكى هم پر آب است ، و درِ تو مَفْتُوحٌ لِطَّلَبِ وَ الْوُغُولِ ، وَ أَنْتَ غايَةُ الْمَسْئُولِ ، وَ نِهايَةُ براى طلب و پناهندگى باز است و تو هدف درخواستها و منتهاى الْمَأَمُولِ ، إِلهي هذِهِ أَزِمَّةُ نَفْسي عَقَلْتُها بِعِقالِ مَشيِّتِكَ ، وَ هذِهِ آرزوها هستى . خدايا اين مهار نفس من است كه با ريسمان ارادهء تو بستهام و اين أَعْباءُ ذُنُوبي دَرَأْتُها بِعَفْوِكَ وَ رَحْمَتِكَ ، وَ هذِهِ أَهْوآئِيَ بار گناهان من است كه با عفو و رحمت تو بر زمين نهادم ، و اين آرزوهاى الْمُضِلَّةُ وَكَلْتُها إِلى جَنابِ لُطْفِكَ وَ رَأْفَتِكَ ، فَاجْعَلِ اللَّهُمَّ گمراه كننده را به لطف و مهربانى تو وا مىگذارم . پس خدايا در اين صَباحي هذا نازِلًا عَلَيَّ بِضياءِ الْهُدى وَ بِالسَّلامَةِ فِى الدّينِ صبحگاه نور هدايت را با سلامت در دين و دنيا بر من نازل
مفتاح الجنان ومصباح الجنان — صفحة 105
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٠٥