كرهء زمين را خشكى وسه چهارم بقيه را آب فرا گرفته است ، ولى امروزه ، با مطالعاتى كه انجام گرفته است ، به اين حقيقت پى برده‌اند كه مقدار مساحت خشكى ، اندكى بيش از آن است كه سابقاً فكر مىكرده‌اند :
إِنَّ فِى ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ؛
در اين‌ها نشانه‌ها وآيات عظمت الهى است ، ولى براي كساني كه حوصله تفكر وانديشه در اين آيات را دارند ودر برابر اين همه نعمت شكرگزار مىباشند .
آيات الهى
« آية » در لغت عربى به معناى نشانه است وجمع آن « آيات » است كه به معناى نشانه‌ها مىباشد . ودر قرآن اين واژه ، به صورت مفرد وجمع ، زياد وارد شده است ، ومصاديق بسيارى هم براي آن بيان نموده است . در سورهء « بقره » مىفرمايد :
إِنَّ فِى خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِى تَجْرِى فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ مَاءٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ؛ « 1 » محققاً در آفرينش آسمان‌ها وزمين ورفت وآمد شب وروز وكشتىها - كه در سطح آب براي بهره‌بردارى مردم در حركت است - وبارانى كه خدا از بالا فرو فرستاد تا به آن زمين را بعد از مردن زنده سازد وأنواع جنبندگان را در آن گسترده وهمچنين در تفسير مسير بادها وابرهايى كه در ميان زمين وآسمان معلق مىباشند ، نشانه‌هايى از قدرت مطلقه پروردگار براي مردمى است كه داراى عقل وانديشه‌اند .
كوه‌ها ، درياها ، تغيير فصل‌هاى سال ، خلقت نباتات وحيوانات وآفرينش انسان‌ها ، همه وهمه آيات ونشانه‌هاى وجود آن ذات مقدّس وآيات قدرت
و
Footnote
( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 164 .