سورهء الرحمن
( آيهء 1 ) ( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الرَّحْمنُ )
تفسير :
خداوند رحمان ، رحمت‌افزايى كه نعمت‌هاى فراوان مادى و معنوى او در دنيا مؤمن و كافر را فرا گرفته و در آخرت مؤمنان را فرا مىگيرد و از جملهء آنها نعمت‌هايى است كه در آيات بعد ذكر مىشود .
گفته شده : خداوند اين سوره را با اين نام مبارك آغاز كرد تا دانسته شود كه آنچه از افعال حُسناى خود در اين سوره ياد مىكند همه از رحمتى كه شامل حال جميع بندگان مىباشد صادر شده است .
( آيهء 2 ) ( عَلَّمَ الْقُرْءَانَ )