[ احديت ، صمديت و نفى بشريت و شريك از خداوند ]
( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ * اللَّهُ الصَّمَدُ * لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ * وَ لَمْ يَكُن لَّهُو كُفُوًا أَحَدُم )
تفسير :
بگو : حقيقت آن است كه خداوند يكتاست .
خداوندى است بزرگوار و بىنياز و قبلهء حاجات ، و ذاتى است بسيط و غير مركب .
از حضرت صادق عليه السلام روايت شده كه : تفسير « صمد » آن است كه در آيات بعد ذكر شده است . « 1 »
نه كسى را زاده و نه زاده شده است . يعنى محال است صفت پدرى و فرزندى داشته باشد .
و هيچ گاه احدى همتاى او در الوهيت و خالقيت و ربوبيت و معبوديت نبوده است .
هامش
( 1 ) . التوحيد ، ص 90 و 91 .