سورهء نصر
[ سپاس از توسعهء در دين ]
( آيهء 1 - 3 ) ( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ إِذَا جَآءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ * وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِى دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا * فَسَبّحْ بِحَمْدِ رَبّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُو كَانَ تَوَّابَام )
تفسير :
هرگاه كه يارى خداوند و آن فتح و پيروزى بزرگ - يعنى فتح مكّه و پيروزىهاى ديگر - فرا رسيد ؛
و مردم را ديدى كه فوج فوج و گروه گروه در دين خدا وارد مىشوند ؛
پس همراه با حمد پروردگارت او را تسبيحگوى و به اعتقاد و عمل منزّه دار ، و از او آمرزش بطلب كه او همواره توبهپذير است .
از ام سلمه روايت شده است كه بعد از نزول اين سوره ، حضرت رسول صلى الله عليه و آله در نشستن و ايستادن و رفتن و آمدن هميشه مىگفت :
سُبْحَانَ اللَّهِ و بِحَمدِه ، وَأسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأتُوبُ إلَيْه
. سبب