طبرسى در كتاب مجمع البيان فرمايد :
زيادتى كفر به اين معنى است كه قبل از دعوت ، بر كفر و ضلالت بودند . چون آن حضرت دعوت نمود ، قبول نكردند ، كفر آنها بيشتر شد ؛ چه زياد شدن ، عبارت است از اضافه شدن به مقدارى كه پيش ازاضافه بوده باشد . « 1 » ( آيهء 7 ) ( وَ إِنّى كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُواْ أَصبِعَهُمْ فِى ءَاذَانِهِمْ وَ اسْتَغْشَوْاْ ثِيَابَهُمْ وَ أَصَرُّواْ وَ اسْتَكْبَرُواْ اسْتِكْبَارًا )
لغت :
استغشوا ثيابهم يعنى خود را با لباسهاى خود پوشاندند .
تفسير :
و البته من هر وقت آنها را به توحيد و ايمان آوردن دعوت كردم تا آنها را بيامرزى به جاى آن كه بپذيرند انگشتان خود را در گوشهاشان كردند كه سخن مرا نشنوند و لباسهاى خويش را بر سر كشيدند تا اصلًا مرا نبينند ؛ زيرا به جهت شدّت تنفّر از دعوت ، نمىخواستند كه به من نگاه كنند . يا آن كه مبادا ايشان را بشناسم و دعوت نمايم . و اين نهايت شقاوت است كه حاضر نباشد ديدن كسى را كه وجودش خير و كلامش دعوت به خير باشد .
وَ أَصَرُّواْ وَ اسْتَكْبَرُواْ اسْتِكْبَارًا : و بر مخالفت و عناد اصرار كردند و به شدّت تكبر ورزيدند .
يكى از مهلكات عظيمه ، اصرار بر گناه است .
از حضرت رسول صلى الله عليه و آله :
أرْبَعَةٌ فِى الذَّنْبِ شَرٌّ مِنَ الذَّنْبِ : الاسْتِحْقَارُ ، وَالافْتِخَارُ ، وَالاسْتبْشارُ ، وَالإصْرارُ ؛
پاورقی
( 1 ) . مجمع البيان ذيل آيهء شريفه .