پرش به محتوای اصلی

تفسير روان (فارسى) — صفحه 155

پدیدآورندگان:

ص۱۵۵
قرآن نوشته شده ؟ بايد پاسخ داد ، در اين آيه وَ مَآ ءَاتَلكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ . . . نوشته شده است . ( آيهء 8 ) ( لِلْفُقَرَآءِ الْمُهجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُواْ مِن دِيرِهِمْ وَ أَمْوَ لِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مّنَ اللَّهِ وَ رِضْوَ نًا وَ يَنصُرُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُوْللِكَ هُمُ الصدِقُونَ ) تفسير : بخشى از « فىء » براى فقيران مهاجرى است كه از خانه‌ها و اموالشان بيرون رانده شده‌اند در حالى كه ( هجرت آنها از مكّه به مدينه براى تجارت و اغراض دنيوى ديگر نبوده ؛ بلكه ) فضل و رضايت و خشنودى خدا را مىطلبند ( و به جهت رضاى خدا و دوستى رسول خدا از خانه و اموال خود صرف نظر كرده‌اند ) و با جان و مال خود خدا و پيامبر خدا را يارى مىكنند ، ايشان همان صادقان و راستگويان در گفتار و كردارند . ( آيهء 9 ) ( وَ الَّذِينَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَ الْإِيمنَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَ لَايَجِدُونَ فِى صُدُورِهِمْ حَاجَةً مّمَّآ أُوتُواْ وَ يُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَ مَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْللِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ) لغت و اعراب : تبوّأ يعنى منزل خود قرار داد ، الإيمان عطف به الدار است ظاهراً ؛ امّا معنايش « آثروا الإيمان » است ، چون ايمان مانند دار قابل تبوُّء نيست . خصاصة يعنى فقر و ندارى . شحّ يعنى بخل . يوقَ فعل مضارع مجهول از باب « وقى » كه حرف آخر آن افتاده است .