سورهء حشر
[ تسبيح موجودات ]
( آيهء 1 ) ( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِى السَّموَ تِ وَ مَا فِى الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ )
تفسير :
آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است به زبان قال يا به زبان حال خدا را كه مستحق جميع ثنا و ستايش و تنزيه است تسبيح گفته و مىگويد و او مقتدرى شكست‌ناپذير و داراى متانت و اتقان صنع در مرحلهء تكوين و تشريع است و تمام افعال او بر وجه حكمت و مصلحت است .
( آيهء 2 ) ( هُوَ الَّذِى أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْ أَهْلِ الْكِتبِ مِن دِيرِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنتُمْ أَن يَخْرُجُواْ وَ ظَنُّواْ أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمْ حُصُونُهُم مّنَ اللَّهِ فَأَتَلهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُواْ وَقَذَفَ فِى قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيْدِيهِمْ وَ أَيْدِى الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُواْيأُوْلِى الْأَبْصرِ )