تفسير :
به فرشتگان دستور مىرسد همهء كسانى را كه به واسطهء شرك و عنادِ در كفر ستم كردهاند و هممسلكانشان و آنچه را به جاى خداوند مىپرستيدند گرد آوريد .
پس به راه جهنّم هدايتشان كنيد .
حاصل آن كه هر طبقه را با مثل خود - بتپرست را با بتپرست ، و ستارهپرست را با ستارهپرست ، و كافران را با كافران ، و زانى را با زانى ، و خَمّار را با خَمّار ، و ظلمه را با اتباع آنان و هر گروهى را با امثال خود در محشر حاضر كنند كه به جزاى اعمال خود برسند .
( آيه 24 ) ( وَقِفُوهُمْ إِنَّهُم مَّسُولُونَ )
تفسير :
و نيز به فرشتگان در موقفى خاص دستور مىرسد كه همه را - يا جهنمىها را - نگهداريد و متوقف كنيد كه بايد از عقايد و اعمالشان مورد سؤال و بازپرسى قرار گيرند .
ابن عباس گويد : سؤال كرده شوند از كلمهء توحيد ( لا إله الا اللَّه ) .
در مصحف ابن مسعود نوشته است : « وقفوهم إنهم مسئولون عن ولاية على بن أبى طالب » عليه السلام .
در ينابيع المودة از فردوس الاخبار ديلمى از ابى سعيد خدرى از حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمود :
إنَّهُمْ مَسْئُولُونَ عَنْ وَلَايَةِ عَلِىِّ بْنِ أبى طالِب .
ابن بابويه - رضوان اللَّه عليه - از آن حضرت روايت كرده كه فرمود :
لا يُجَاوِزُ قَدَمَا عَبْدٍ حَتّى يُسْألَ عَنْ أرْبَعٍ : عَنْ شَبَابهِ فيمَا أبْلَاهُ ، وَعَنْ عُمُرِهِ فيمَا أفْناهُ ، وَ عَنْ مَالِهِ مِنْ أيْنَ جَمَعَهُ ، وَفيمَا أنْفَقَهُ ، وَعَنْ حُبِّنَا أهْلِ الْبَيْتِ : « 1 »
بنده روز قيامت قدم برندارد تا سؤال شود از چهار چيز : 1 - از جوانى او كه در چه
هامش
( 1 ) . اين روايت را شيخ صدوق در خصال ، ج 1 ، ص 254 آورده است .