( آيه 28 و 29 ) ( وَ مَآ أَنزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِى مِنم بَعْدِهِى مِن جُندٍ مّنَ السَّمَآءِ وَ مَا كُنَّا مُنزِلِينَ * إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةًوَ حِدَةً فَإِذَا هُمْ خمِدُونَ )
لغت :
خامدون اسم فاعل از مادهء خمود و آن به معنى فرونشستن زبانهء آتش است ، و در اين جا كنايه از مرگ است .
تفسير :
و ما براى هلاك كردن قوم او ( حبيب نجار ) پس از وى هيچ سپاهى از آسمان فرو نفرستاديم و پيش از آن هم ما فروفرستندهء سپاه آسمانى براى اهلاك قومى نبوديم . وسيلهء اهلاك آنها جز يك صيحهء آسمانى نبود كه به ناگاه همگى خاموش و بى جان شدند .
( آيه 30 ) ( يحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِهِى يَسْتَهْزِءُونَ )
تفسير :
دريغا بر بندگان كه هيچ فرستادهاى بر آنها نمىآمد مگر اين كه او را استهزا مىكردند .
[ پارهاى از نشانههاى خدا در زمين و آسمان ]
( آيه 31 ) ( أَلَمْ يَرَوْاْ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مّنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَايَرْجِعُونَ )