2 . از ابن عباس نقل شده كه مراد از شعرا پيروان شياطين هستند ، و گمان آنها اين بود كه شعرا شعر از شياطين تلقّى مىنمايند ، و مىگفتند : هر كه شيطان او قوىتر است شعر او بهتر است ،
3 . مراد كسانى هستند كه به جهت توغل در شعر به آن مشغول و از سنّت بازداشته شوند ، چنان كه اشعار بسيار فراوان حفظ دارند ؛ لكن سينهء آنها از آيات قرآن و احاديث آل عصمت عليهم السلام بىبهره مىباشد .
4 . كسانى كه قصهگو هستند و افسانه و دروغها به هم بافند .
5 . در تفسير على بن ابراهيم قمى روايت شده است كه مراد كسانى هستند كه تغيير دين خدا كنند و مخالفت الهى نمايند . « 1 » 6 . عيّاشى از حضرت صادق عليه السلام روايت نموده كه :
هُمْ قَومٌ تَعَلَّمُوا وتَفَقَّهُوا بِغَيرِ عِلمٍ ، فَضَلُّوا وأَضَلُّوا »
. « 2 »
( آيهء 227 ) ( إِلَّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصلِحتِ وَ ذَكَرُواْ اللَّهَ كَثِيرًا وَانتَصَرُواْ مِنم بَعْدِ مَا ظُلِمُواْوَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُواْ أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ )
اعراب :
« أىَّ منقلب » منصوب است به « ينقلبون » و در موضع مفعول مطلق است ؛ يعنى : ينقلبون أىَّ انقلاب .
تفسير :
مگر شعرايى كه ايمان آورده ، و كارهاى شايسته به جاى آوردند ، و ياد خدا نمودند ياد كردن بسيار ؛ يعنى اكثر اشعار آنها در تحميد و تمجيد و توحيد و تحريص بر طاعت و تنبيه
هامش
( 1 ) . تفسير صافى ، ذيل آيه شريفه .
( 2 ) . تفسير صافى ، ذيل آيه شريفه .