در منهج الصادقين از هشام بن سعيد روايت نموده كه از حضرت صادق عليه السلام پرسيدم از معنى « غاوون » فرمود : آنان كه بدانند و بشناسند حق را و به خلاف آن رفتار كنند . « 1 »
( آيهء 92 و 93 ) ( وَ قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ * مِن دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ )
تفسير :
و به ايشان گفته شود ؛ يعنى ملائكه به حكم حق تعالى از ايشان بر وجه توبيخ و سرزنش بپرسند : كجايند آنچه كه مىپرستيديد غير از خداى تعالى ؟ يعنى كجايند خدايان شما كه به آنها اميدوار بوديد ؟ آيا هيچ يارى مىكنند شما را به دفع عذاب از شما ؟ و آيا مىتوانند از خودشان دفع عذاب كنند ؟ !
( آيهء 94 و 95 ) ( فَكُبْكِبُواْ فِيهَا هُمْ وَ الْغَاوُونَ * وَ جُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ )
لغت :
كبّ به معنى بر رو انداختن است ، و كبكب به همان معنى است و يا معنايش پى در پى بر رو انداختن و روى هم ريختن است .
تفسير :
پس بتها و گمراهان ، پى در پى به رو افكنده شوند در جهنّم ؛ يعنى عابد و معبود را به جهنّم اندازند .
وَ جُنُودُ إِبْلِيسَ . . . و به جهنّم انداخته شوند لشكرهاى شيطان همهء آنها ؛ يعنى پيروان او از كفّار و گناهكاران .
هامش
( 1 ) . تفسير منهج الصادقين ، ج 6 ، ص 458 .