عَنْكُمُ الرِّجْسَ . . . « 1 » و طبق روايات موجود در كتابهاى شيعه و سنّى حضرت رسول صلى الله عليه و آله چند ماه اين كار را انجام مىداد ؛ يعنى هنگام نماز بر در خانهء فاطمهء زهرا و على عليهما السلام اين آيه را تلاوت مىنمود و با اين كار اعلام مىكرد كه مقصود از اهل بيت در آيهء تطهير على وفاطمه و حسن و حسين عليهم السلام يا خود آن حضرت و اين چهار نفر هستند .
تتمّه : مشاهير از علماى عامّه و اهل تسنن مانند :
ثعلبى در تفسير كشف البيان ؛
فخر رازى در تفسير كبير ؛
جلال الدين سيوطى در تفسير الدر المنثور و كتاب الخصائص الكبرى ؛
نيشابورى در تفسيرش ؛
ابن حجر عسقلانى در الاصابه ؛
ابن عساكر در تاريخش ؛
محب الدين طبرى در الرياض النضرة ؛
مسلم بن حجاج در صحيح مسلم ؛
نبهانى در كتاب شرف المؤبد ؛
محمد بن يوسف گنجى شافعى در كفاية الطالب ؛
شيخ سليمان بلخى حنفى در ينابيع المودة ؛
همگى رواياتى نقل كردهاند دالّ بر اين كه آيهء تطهير در شأن پنج تن آل عبا نازل گرديده است ( فتدبّر و أنصف ) .
برهان : علماى شيعه با استناد به روايات ياد شده و استنباط از خود آيهء شريفه استدلال نمودهاند بر اختصاص اين آيه به آل عبا و دلالت آن بر عصمت ايشان .
رفع شبهه : وقوع صدر آيه و آيهء بعد از آن در حق همسران آن حضرت ، موجب نمىشود كه مراد از اهل بيت ، همسران يا همسران و خمسهء طيبه باشند ؛ زيرا :
اولًا - در عرف و عادت فُصحا شايع است كه در اثناى كلام ، خطاب به غير مىكنند ، و
هامش
( 1 ) . شواهد التنزيل ، ج 2 ، ص 10 - 15 ، و روايات 637 - 644 به نقل از انس بن مالك .