داديم ؛ يعنى ايشان را به جهت ايمان و عمل صالح و پرهيز از محرّمات و معاصى ، نجات داديم .
قصهء چهارم
[ داستان حضرت لوط ( ع ) و قومش ]
بعد از قصهء قوم ثمود ، داستان قوم لوط را بيان فرمايد .
( آيهء 54 ) وَ لُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِى أَتَأْتُونَ الْفحِشَةَ وَ أَنتُمْ تُبْصِرُونَ
لغت :
فاحشه به معنى كار بسيار زشت است ، و در اين جا عمل لواط مقصود است .
تفسير :
و لوط را به ياد آور در وقتى كه به قوم خود از روى انكار و استهجان گفت : أَتَأْتُونَ الْفحِشَةَ وَ أَنتُمْ تُبْصِرُونَ : آيا اين كار بسيار زشت ( لواط ) را در انظار يكديگر انجام مىدهيد ؟ !
( آيهء 55 ) أَلِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرّجَالَ شَهْوَةً مّن دُونِ النّسَآءِ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ
لغت :
تأتون از مادهء إتيان و « إتيان رجال » در اين جا به معنى آميزش با مردان است .