( آيهء 22 ) فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِى وَ جِئْتُكَ مِن سَبَإِم بِنَبَإٍ يَقِينٍ
اعراب :
يقين صفت « نبأ » است .
تفسير :
پس هدهد درنگى نه طولانى كرد و زود باز گشت .
نزد بعضى از مفسّران ضمير ، راجع به سليمان است ؛ يعنى سليمان اندكى مكث نمود كه هدهد باز آمد .
سليمان سبب غيبت را پرسيد :
پس هدهد گفت : من بر چيزى آگاهى يافتم كه تو آگاهى نيافتى و براى تو از شهر سبا ( پايتخت يمن ) خبر مهم و يقينى آوردهام .
تبصره : يكى از معتقدات اماميه آن است كه علم پيغمبر و امام بايد به مرتبهاى باشد كه هيچ چيز بر ايشان مخفى و پوشيده نباشد . ( اما بنا بر قولى ) آنچه لازم است اين كه عالِم باشد به هر چه كه متعلق به امور دين و احتياج دينى امّت باشد ؛ يعنى هيچ چيز از امور دين بر او مخفى نباشد .
( آيهء 23 ) إِنّى وَجَدتُّ امْرَأَةً تَمْلِكُهُمْ وَ أُوتِيَتْ مِن كُلّ شَىْءٍ وَ لَهَا عَرْشٌ عَظِيمٌ
لغت :
تملكهم از مادّهء ملك و در اين جا به معنى سلطنت و پادشاهى است . و عرش به معناى تخت است .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 113
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١١٣