آورد من بسيار آمرزنده و مهربانم .
( آيهء 12 ) ( وَ أَدْخِلْ يَدَكَ فِى جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ فِى تِسْعِ ءَايتٍ إِلَى فِرْعَوْنَ وَ قَوْمِهِى إِنَّهُمْ كَانُواْ قَوْمًا فسِقِينَ )
لغت :
جيب يعنى گريبان .
تفسير :
بار ديگر به او ندا رسيد :
و دست خود را در گريبان پيراهن خود داخل كن تا سفيد و درخشنده و بىعيب بيرون آيد . حضرت موسى عليه السلام دست به گريبان برده بيرون آورد ، چندان نورانى بود كه اگر در شب ظلمانى بود چون روز روشن مىگشت ، و اگر در روز دست بيرون مىآورد نور آن بر روشنى آفتاب غلبه مىنمود ؛ و ظهور اين نور مشعشع از دست آن حضرت خارق عادت و از آيات قدرت الهى است .
فِى تِسْعِ ءَايتٍ إِلَى فِرْعَوْنَ وَ قَوْمِهِ : با اين دو معجزه كه از نه معجزهء تو است به سوى فرعون و قوم او برو .
يعنى تو با نه معجزه كه دو تاى آنها مار شدن عصا و نورانى شدن دست تو است به سوى فرعون و قوم او فرستاده شدهاى .
إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فسِقِينَ : به درستى كه ايشان گروهى فاسق و نافرماناند .
اين فرمايش بيان علت ارسال موسى عليه السلام به سوى آنان است .
( آيهء 13 ) ( فَلَمَّا جَآءَتْهُمْ ءَايتُنَا مُبْصِرَةً قَالُواْ هذَا سِحْرٌ مُّبِينٌ )
تفسير روان (فارسى) — صفحة 104
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٠٤