واجب و مستحب ميان آنها كه همه به منزلهء پيمان خداست ، زيرا كه گويى مقتضاى فرمان أَوْفُوا بِالْعُقُودِ [ مائده ، 1 ] اين است كه هر عقد و ايقاعى پيمانى است از جانب خداوند به هر دو طرف عقد ؛ و نقض هر يك به خاطر منافع دنيوى ، به دست آوردن مال بىارزش دنيا به بهاى شكستن پيمان است .
إِنَّمَا عِندَ اللَّهِ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ
يعنى : بدون شك آنچه در نزد خداست براى شما بهتر است اگر بدانيد .
مراد اين است كه پاداشى كه از خداوند در برابر وفا به پيمان‌ها دريافت خواهيد نمود بهتر از اين چيزى است كه با عهدشكنى به دست مىآوريد اگر اهل اين دانشيد كه پاداش اخروى هر طاعت را با منافع دنيوى مخالفت آن مىسنجيد .
مَا عِندَكُمْ يَنفَدُ وَمَا عِندَ اللَّهِ بَاقٍ وَلَنَجْزِيَنَّ الَّذِينَ صَبَرُوا أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
يعنى : آنچه در نزد شماست - از اموال و كالاهاى دنيا خاصه آنچه به وسيلهء نقض عهد به دست مىآوريد - تمام و فانى مىشود ؛ و آنچه در نزد خداست يعنى از نعمت‌هاى آخرت كه پاداش كارهاى نيك است ، باقى و ثابت است ، زيرا هيچ نعمتى در عالم آخرت زوال و فنا ندارد و همهء اجزاى آن جهان مانند ساكنان آن‌جا جاودانه است . و به يقين كسانى را كه صبر كرده‌اند - در پذيرش دين الهى در مرحلهء اعتقاد و عمل - پاداششان را در برابر عمل‌هاى بسيار نيكشان كه در دنيا انجام مىدادند حتماً پرداخت خواهيم نمود .
[ حيات طيبه ]
مَنْ عَمِلَ صَالِحاً مِن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ « 97 » فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ « 98 » إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ « 99 » إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُم بِهِ مُشْرِكُونَ « 100 »