خدمت آن حضرت آمد و چيزى از او پرسيد : در پاسخ او فرمود : آنچه تو را به شك و ترديد مىاندازد به آنچه ترديد ندارى واگذار ! زيرا كه شرّ و بدى تو را به شك وامىدارد ولى خير و نيكى باعث آرامش تو است !
و نيز به خاطر دارم كه روزى در حضور پيامبر صلى الله عليه و آله از كنار مجموعهاى از خرماى صدقه گذشتم و خرمايى را برداشتم و به دهانم انداختم ، پيامبر صلى الله عليه و آله از پشت سر مرا گرفت و دستش را داخل دهانم كرد و خرما را با آب دهان بيرون آورد و داخل خرماها انداخت و به اصحابش فرمود : اگر اين بچه را گذاشته بودم ، خرما را خورده بود ! و فرمود : صدقه براى آل محمد صلى الله عليه و آله حرام است .
و نيز كلماتى را به من تعليم داد كه در آخر قنوت آنها را مىخوانم :
« الّلهم اهدنى فيمن هديت و تولنى فيمن توليت ، و عافنى فيمن عافيت ، و بارك لى فيما اعطيت ، و قنى شر ما قضيت ، انك تقضى و لا يقضى عليك ، و انه لا يذل من و اليت ، تباركت ربنا و تعاليت » « 1 » .
ابوالحوراء مىگويد : بر محمدبن على ، موقعى كه تحت نظر بود وارد شدم ، و اين حديث امام حسن عليه السلام را نقل كردم ، فرمود : « محمد ! همانا آنها كلماتى است كه به ما تعليم دادهاند و ما آنها را در قنوت مىخوانيم ، سپس همين دعا را همان طورى كه حسنبن عماره نقل كرده بود ، ذكر كرد . « 2 »
12 - عبدالرّزاق از يزيدبن ابى مريم ، به نقل از حسنبن على عليهما السلام آورده است كه فرمود : « پيامبر صلى الله عليه و آله به وى تعليم داده است تا آن دعا
هامش
( 1 ) - ترجمهء اين دعا در « قنوت نماز وتر » گذشت ، مراجعه شود - م .
( 2 ) - المصنّف : 3 / 117 و 118 .