فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلى ما فَعَلْتُمْ نادِمِينَ »
« 1 »
.
اى وليد ! تو را چه به قريش ، در حالى كه تو فرزند خشنى از اهل صفوريه هستى با نام ذكوان ! و اما اينكه به زعم تو ما عثمان را كشتيم ، به خدا سوگند كه طلحه ، زبير و عايشه ، نمىتوانستند چنين سخنى را به اميرالمؤمنين علي بن ابىطالب عليه السلام بگويند ، تو چگونه اين حرف را مىزنى ؟ !
اگر تو از مادرت ، در وقتى كه او ذكوان را ترك گفت ، و تو را به عقبةبن ابى معيط چسباند ، مىپرسيدى پدرت كيست ؟ بدان وسيله مادرت در نزد خود مقام و مرتبهء بالايى پيدا مىكرد ! علاوه بر اينكه خداوند براى تو و پدر و مادرت ننگ و عار و ذلّت در دنيا و آخرت را فراهم كرده است در حالى كه خداوند نسبت به بندگانش ستم روا نمىدارد .
وانگهى تو اى وليد ! به خدا سوگند كه تو بزرگ سالتر نسبت به كسى هستى كه به او نسبت داده مىشوى پس تو چگونه على را دشنام مىدهى ؟ در حالى كه بهتر بود به خودت سرگرم مىشدى تا نسبت خويش را به پدرت ثابت كنى نه به آن كسى كه فرزندى او را مدّعى هستى ، البته مادرت به تو گفته بود كه پسرم ! به خدا سوگند كه پدرت پستتر و پليدتر از عقبه است !
هامش
( 1 ) - حجرات / 6 : اگر شخص فاسقى خبرى براى شما بياورد دربارهء آن تحقيق كنيد ! مبادا ( در صورت عمل كردن بدون تحقيق ) به گروهى از روى نادانى آسيب برسانيد ، و از كردهء خود پشيمان شويد .