الْقُرى وَ مَنْ حَوْلَها »
« 1 »
.
مىگويد : منظور از امالقرى مكّه است ، امّ القرى بدانجهت ناميدهاند كه آنجا نخستين بُقعهء زمين است كه خداوند آن را از زمين آفريده است ، به دليل اين آيه كه مىفرمايد :
« إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبارَكاً »
« 2 »
و در روايت ابوالجارود از ابوجعفر عليه السلام دربارهء
« يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ »
آمده است ، يعنى پاره پاره مىشوند ، و منظور از امّ القرى مكّه است و پيرامون آن يعنى ساير زمين . « 3 »
19 - و آيه :
« وَ تُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَ فَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ »
« 4 »
از عبدالمَلكَ بن هارون از قول امام صادق عليه السلام از پدران بزرگوارش نقل كرده ، مىگويد : « چون جريان معاويه را به اطّلاع اميرالمؤمنين عليه السلام رساندند كه او در جمع صدهزار نفر آماده است !
فرمود : از چه قومى هستند ؟
گفتند : از اهل شام .
هامش
( 1 ) - شورى / 7 : و اين گونه قرآن رابه زبان عربى ( فصيح و گويا ) بر تو وحى كرديم تا مردم مكه و پيرامون آن را انذار كنى .
( 2 ) - آل عمران / 96 : نخستين خانهاى كه براى مردم ( و نيايش خدا ) قرار داده شد همان است كه در سرزمين مكه است كه پر بركت است .
( 3 ) - تفسير علي بن ابراهيم : 2 / 250 .
( 4 ) - شورى / 7 : و آنها را از روزى كه همهء خلايق در آن روز جمع مىشوند و شك و ترديدى در آن نيست بترسانى . ( از آن روزى كه مردم دو دسته مىشوند ) گروهى در بهشتند و گروهى در آتش سوزان دوزخ .