را در آغوش گرفت و فرمود : پدر و مادرم فدايت ! دودمانى هستند كه برخى از برخى گرفته شدهاند ، و خداوند شنوا و داناست .
( مىافزايد : ) على عليه السلام در بصره مريض شد ، امام حسن عليه السلام در روز جمعه بيرون آمد و نماز صبح را با مردم خواند ، و پس از حمد و ثناى الهى و درود بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « 1 »
« همانا خداى تعالى هيچ پيامبرى را مبعوث نكرده است مگر اينكه او براى خودش كسى و گروهى و خانهاى برگزيده است ! سوگند به خدايى كه محمد صلى الله عليه و آله را به حق مبعوث كرده است ، هيچ كس نيست كه از حق ما اهل بيت بكاهد مگر اينكه خداوند از عمل او مىكاهد ، و براى ما دولتى نيست مگر آنكه عاقبت از آن ماست ! و شما پس از مدّتى از خبر او مطّلع خواهيد شد ! »
مولايمان حسن عليه السلام فرمود : « خداى عزّوجلّ پيامبرش را به نيكوترين آداب ادب كرده است و فرموده است :
« خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ »
« 2 »
و چون به آنچه دستور داده بود گوش جان سپرد ، خداى متعال فرمود : « ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ و ما نَهاكُمْ فَانْتَهُوا » « 3 »
جبرئيل عليه السلام پرسيد : عفو چيست ؟
هامش
( 1 ) - خوانندهء گرامى ملاحظه مىفرماييد كه آنچه مؤلّف از كتابهاى مختلف نقل كرده است گاهى تفاوتهايى داردبويژه آنجا كه يكى اضافاتى دارد ، ناگزير از نقل هر دو هستيم ، مگر اينكه بى كم و زياد مثل هم باشد كه نيارودهايم . - م .
( 2 ) - اعراف / 199 : عفو را پيشه كن و به نيكى امر كن و از نادانان دورى كن !
( 3 ) - حشر / 7 : آنچه را كه رسول خدا ( ص ) براى شما آورده است ، بگيريد ( و اجرا كنيد ) و آنچه را كه نهى كرده ، خوددارى نماييد !