مىفرمود : در بهشت درختى است كه به آن درخت گرفتاى و رنج مىگويند كه در روز قيامت نزد گرفتاران و رنجديدگان مىآيد در نتيجه نه نامهء اعمال آنها رو مىآيد و نه ترازويى براى ايشان نصب مىشود ، بلكه اجر و پاداش همچنان بر آنها مىريزد و آنگاه اين آيه را قرائت كرد :
« إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ »
« 1 » « 2 »
.
مواعظ
1 - ابن شعبه مىگويد : از امام حسن عليه السلام پرسيدند : پارسايى چيست ؟
فرمود : رغبت به تقوا و بى ميلى به دنيا .
گفتند : حلم چيست ؟
فرمود : فرو خوردن خشم و خويشتن دارى .
پرسيدند : سداد چيست ؟
فرمود : بدى را با خوبى دفع كردن .
گفتند : شرف چيست ؟
فرمود : نيكى و احسان به خويشاوندان و تحمّل خسارت و زيان آنان .
پرسيدند : نيرومندى چيست ؟
فرمود : دفاع از كسى كه پناه آورده و مقاومت در پيكار و پايدارى در برابر سختى .
هامش
( 1 ) - زمر / 10 : فقط صابران اجر و پاداش خود را بى حساب دريافت مىدارند .
( 2 ) - اخبار اصفهان : 1 / 45 .