حسن و حسين را مىمكد چنان كه يك شخص خرما را مىمكد ! « 1 »
12 - و نيز راجع به محبت زياد پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نسبت به ايشان از يحيى بن كثير و سفيان بن عيينه نقل كرده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم صداى گريه حسن و حسين را روى منبر شنيد ، با عجله از جا بلند شد سپس فرمود :
« اى مردم ! فرزند چيزى جز وسيلهء آزمايش و امتحان نيست ! من نفهميده - و به روايتى بدون اينكه فكر كنم - با شنيدن صداى گريه ايشان برخاستم ! » « 2 » .
13 - از عبداللَّه بن بريده نقل كردهاند مىگويد : از پدرم شنيدم كه مىگفت :
رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روى منبر خطبه مىخواند ، حسن و حسين در حالى كه پيراهن گلگونى بر تن داشتند و مىلغزيدند آمدند ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم از منبر به زير آمد و آنها را بلند كرد و در مقابل خودش قرار داد ، سپس فرمود :
« براستى كه اموال و اولاد شما وسيله آزمون شمايند . . . »
و ابوطالب حارثى در كتاب « قوت القلوب » نيز اين روايت را آورده است با اين تفاوت كه او تنها امام حسن را ذكر كرده است . « 3 »
14 - و نيز از جابر نقل كرده ، مىگويد : پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود :
« خداى عزّوجّل ذرّيهء هر پيامبرى را در صلب خاصّ او قرار داده است ولى ذريّهء مرا از صلب من و صلب على بن ابى طالب قرار داده زيرا كه هر پيامبرى را فرزندانى است كه به پدرانشان نسبت دارند
هامش
( 1 و 2 و 3 ) - مناقب ابن شهر آشوب : 2 / 132 .