گويد :
« اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَوْدِعُكَ الْيَوْمَ دِينِي وَمَالِي وَنَفْسِي وَأَهْلِي وَوَلْدِي وَجَمِيع جِيرَانِي وَإِخْوانَنا الْمُؤْمِنِينَ الشَّاهِد مِنَّا وَالْغَائِب عَنّا » .
« بارخدايا ! امروز دين ، مال ، جان ، خانواده ، فرزندان ، همسايگان و برادران مؤمن حاضر و غائب خود را به تو مىسپارم . »
و به هنگام خروج بگويد :
« بِحَوْلِ اللَّهِ وَقُوَّتِه أَخْرُجُ . »
« به نيرو و توان خدا خارج مىشوم . »
و هنگامى كه سفر خود را آغازيد اين نجوا را بر لب داشته باشد :
« بِسْمِ اللَّه وَبِاللَّهِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَعَلى مِلَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ . »
« به نام خدا و با يارى خدا و در راه خدا و بر آيين پيامبر خدا صلى الله عليه و آله . »
و هنگامى كه بر مركب سفر جاى گرفت بگويد :
« الْحَمْدُ للَّهِ الَّذِي هَدَانا إِلَى الْإِسْلَامِ ، وَمَنَّ عَلَيْنَا الْإِيمَانَ ، وَعَلَّمَنا الْقُرْآنَ ، وَمَنَّ عَلَيْنَا بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ :
سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ * وَإِنَّا إِلى رَبِّنَا لَمُنقَلِبُون
وَالْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ . »
« سپاس خداى را كه ما را به اسلام رهنمود و با ايمان بر ما منّت نهاد و قرآن به ما آموخت و با وجود پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بر ما منّت نهاد ، منزّه است آن كس كه اينها را رام ما كرد و گرنه ما را توان آن نبود و ما به سوى پروردگارمان باز مىگرديم . و ستايش مخصوص خداوندى است كه پروردگار جهانيان است . »
او بايد بسيار استغفار كند و تسبيح و تهليل و تكبير گويد و بر محمّد و خاندانش درود فرستد و با هم نشينانش خوش اخلاق باشد و خشم خويش فروخورد و سخن اندك گرداند و از ترديد و دو دلى بپرهيزد . « 1 »
هامش
( 1 ) - فقه الرضا ، به نقل از سلسلة الينابيع الفقهيّه ، ج 7 ، ص 4 .