مستحبّ است فرد قدرى خاك شفا با خود بردارد . از على بن طاووس در « امان الاخطار » و « مصباح الزائر » به نقل از امام صادق آمده است كه به ايشان عرض شد :
« تُرْبَةُ قَبْرِ الْحُسَينِ عليه السلام شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ ، فَهَلْ هِي أَمَانٌ مِنْ كُلِّ خَوْفٍ ؟ فَقَالَ : نَعَمْ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَكُونَ آمِناً مِنْ كُلِّ خَوْفٍ فَلْيَأْخُذْ الْمِسْبَحَةَ مِنْ تُرْبَتِهِ ، وَيَدْعُو بِدُعَاءِ الْمَبِيتِ عَلَى الْفرَاشِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ، ثُمَّ يُقَبِّلُهَا وَيَضَعُهَا عَلى عَيْنِهِ وَيَقُولُ :
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ هذِهِ التُّرْبَةِ الْمُبَارَكَةِ ، وَبِحَقِّ صَاحِبِهَا ، وَبِحَقِّ جَدِّهِ ، وَبِحَقِّ أَبِيهِ ، وَبِحَقِّ امِّهِ ، وَبِحَقِّ أَخِيهِ ، وَبِحَقِّ وُلْدِهِ الطَّاهِرِينَ ، اجْعَلْهَا شِفَآءً مِنْ كُلِّ دَآءٍ ، وَأَمَاناً مِنْ كُلِّ خَوْفٍ ، وَحِفْظاً مِنْ كُلِّ سُوءٍ ، ثُمَّ يَضَعُهَا فِي جَيْبِهِ فَإِنْ فَعَلَ ذلِكَ فِي الْغَدَاةِ فَلا يَزَالُ فِي أَمَانِ اللَّهِ حَتّى الْعِشَاءِ ، وَإِنْ فَعَلَ ذلِكَ فِي الْعِشَاءِ فَلَا يَزَالُ فِي أَمَانِ اللَّهِ حَتّى الْغَدَاةِ » « 1 » .
« آيا خاك قبر امام حسين عليه السلام بر هر دردى شفاست ؟ و آيا اين خاك در هر ترسى امان است ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى اگر هر يك از شما مىخواهد كه از ترس در امان باشد بايد تسبيحى از تربت امام را بردارد و سه بار دعاء خواب را بخواند ، و سپس بوسه بر آن زند و بر چشمش نهد و چنين گويد : « خداوندا تو را بحقّ اين تربت و به حق صاحب آن و بحقّ جدّ او و بحقّ پدرش و بحقّ مادر و برادرش و بحقّ فرزندان پاكش آن را شفاى بر هر دردى و امان بر هر ترسى و موجب حفظ از هر گونه بدى قرار ده » ، و سپس آن را در جيب خود نهد كه اگر اين كار را در بامداد كند تا شامگاه در امان خدا خواهد بود و اگر در شامگاه كند تا پگاه در امان خدا خواهد بود . »
4 - اين كه بر خدا توكّل كند و سفرش را براساس وساوس شيطانى 7 وبدبينىهايى كه او در دل دامن مىزند به تأخير نيندازد . در حديثى از امام
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 8 ، كتاب الحجّ ، آداب السفر إلى الحجّ ، ص 313 ، باب 44 ، حديث 1 .