كه مسائل مفصّل را در كتابى جداگانه بياوريم .
دوم - قرآن كريم مناسك و حكمت و آداب حجّ را با بلاغتى نافذ تبيين مىكند و كسى كه در آيات حجّ تَدَبُّر كند ، از آن پرتو مىگيرد و بينش و بصيرت او در حقايق حجّ فزونى مىپذيرد .
خداوند سبحان اين توفيق را به ما داده تا در اين آيات تدبّر كنيم و از نور آن پرتو بگيريم ، و حقايقى را بيان داريم كه از آن الهام مىگيريم .
اميد آن كه زاير خانهء خدا در ابعاد اين آيين مهم از آيينهاى دينش نيك بينديشد .
سوم - سنّت شريف نيز مناسك ، علل و فلسفهء مناسك حجّ را به گونهاى ممتاز روشن مىكند كه موجب مىشود هدايت و رهيابى ما فزونى يابد . در حديثى مشهور ميان مسلمانان از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت است كه فرمود :
« مناسك خود را از من بگيريد » . پيامبر صلى الله عليه و آله با مسلمانان حجّ گزارد و گام به گام مناسك آن را به مسلمانان آموزش داد ، تا جايى كه ايشان پارهاى از مناسك را در حالى انجام مىداد كه سواره بود تا همه او را ببينند و صدايش را بشنوند . حضرت صلى الله عليه و آله پس از مسجد شجره سواره لبّيك گفت تا همهء مسلمانان صداى او را بشنوند و در عرفات سواره وقوف كرد وسواره به طواف پرداخت .
از همين رو پيش از هر چيز ، حجّ پيامبر صلى الله عليه و آله را بيان داشتيم ، و قبل از بيان احكام هر يك از اعمال حجّ ، برخى از احاديث را برگزيديم كه با آنپيوند دارد ، تا شخص حاجى مستقيماً از احاديث پيامبر صلى الله عليه و آله واهلبيت عليهم السلام به احكام حجّ آگاهى يابد .
چهارم - ما از ديگر احاديث شريف در آداب سفر حجّ و آداب روابط اجتماعى ، و نيز از تجربيات كارشناسان امور مربوط به حجّ و تجربيات
احكام حج (فارسى) — صفحة 14
مساهمون: آژير
ص١٤