3680 . « برخى از شب او را سجده كن ، در طول شب ( شبى طولانى ) او را تسبيح گوى . »
3681 . « و يونس آنگاه كه رفت . . . پس در تاريكى ندا كرد كه خدايى جز تو نيست ، منزهى ، همانا من از ستمكارانم ، پس درخواستش را اجابت نموديم و او را از اندوه نجات بخشيديم و اين چنين مؤمنان را نجات بخشيم . »
3682 . « همانا يونس از پيامبران است ، آنگاه كه به سوى كشتى پر ( مسافر ) فرار كرد . . .
پس اگر او از تسبيحگويان نبود ، تا روز قيامت در دل ماهى مىماند . »
3683 . « آسمانهاى هفتگانه و زمين و هر چه در آنهاست ، او را تسبيح مىكنند و هيچ چيز نيست ؛ مگر اينكه به زبان حمد او را تسبيح مىگويد ؛ امّا شما تسبيح آنها را نمىفهميد ، همانا خداوند بردبار و آمرزنده است . »
3684 . « كسانى كه ايمان آورده و عمل شايسته انجام دهند ، پروردگار به واسطهء ايمانشان آنها را هدايت كند ، از زير آنها در بهشت سراسر نعمت نهرها جارى است ، دعايشان در آنجا اين است كه : خدايا ! تو منزهى و تحيتشان سلام و آخرين كلامشان حمد و سپاس خداوند است . »
3685 . « آيا نمىبينى كه آنچه در آسمانها و زمين است و پرندگان بال گسترده ، خدا را تسبيح مىكنند ، هر يك نماز و تسبيح خود را مىداند و خداوند به آنچه انجام مىدهند ، داناست . »
حديث
3686 . از امام باقر از پدران بزرگوارش از اميرالمؤمنين - عليهمالسّلام - نقل شده است :
« پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - دست مرا گرفت و فرمود : اى على ! تسبيح ، نصف ميزان است و حمد خدا ميزان را پر مىكند و اللَّه اكبر بين آسمان و زمين را پر مىكند . . . »
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 337
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٣٧