256
زهد
« و زهد را همنشين خود قرار دهد . »
حديث
3515 . اميرالمؤمنين عليهالسّلام - فرمود : « زاهد كسى است كه پند مىشنود و آن را مىپذيرد و علم دارد و عمل مىكند و يقين دارد و مراقبت مىكند ، پس زاهدان در دنيا گروهى هستند كه پند شنيده و پند پذيرفتهاند و يقين پيدا كرده و مراقبت نمودهاند و علم پيدا كرده و عمل نمودهاند ، اگر آسايش و راحتى به آنها رسيده ، سپاسگزارى كردهاند و اگر سختى به ايشان رسيده ، صبر كردهاند . »
3516 . از پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - نقل شده است : « خداوند هيچ پيامبرى مبعوث نكرد ، مگر اينكه زاهد باشد . »
3517 . از اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - نقل شده است : « زهد در دنيا ، آسايش بزرگ است . »
3518 . « اساس و ريشهء زهد ، رغبت نيكو به سوى چيزى است كه نزد خداست . »
3519 . « زهد ، كوتاه كردن آرزو و پاك كردن دل است ، زاهد از مدح و ثنا خوشحال نمىشود و از مذمت اندوهگين نمىشود ، نمىخورد و نمىنوشد و نمىپوشد ، مگر اينكه بداند پاكيزه و حلال است ، سخن بيهوده نمىگويد ، به خاطر دنيا حسد نمىورزد ، علم و علما را دوست مىدارد ، دنبال مقام و جاهطلبى نيست . » « 1 »
بيان
نكتهاى كه شايسته است به آن توجه شود اين است كه در اين بخش حديث
هامش
( 1 ) . نيز ، ر . ك : بخش 13 و 106 .