252
كم خنديدن
« و كم مىخندد . »
حديث
3484 . حسين بن زيد مىگويد : به امام صادق - عليهالسّلام - عرض كردم : فدايت شوم آيا پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - هيچ شوخى مىفرمود ؟ حضرت فرمود : « خداوند پيامبرش را به خاطر لطافت و شوخى به خلق عظيم توصيف فرمود ، خداوند پيامبرانش را برانگيخت و در آنها گرفتگى و قبض بود و محمّد - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - را به رأفت و رحمت برانگيخت و از نشانههاى رحمت او بر امت ، شوخى با آنان بود تا اينكه هيبت او آنها را نگيرد و نتوانند به او نگاه كنند . . . پدرم از پدرانش از على - عليهمالسّلام - نقل فرمود : كه پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - آنگاه كه يكى از اصحابش را غمگين مىيافت ، با شوخى او را خوشحال مىفرمود . »
3485 . در فقه الرضا - عليهالسّلام - آمده است : « تلاش كن كه جز با تبسم و خنده رويى براى خدا ، برادرت را ملاقات نكنى كه از امام صادق - عليهالسّلام - نقل شده است : هر كس به خاطر فروتنى براى خدا به روى برادر مؤمنش بخندد ، خداوند او را به بهشت ببرد . »
3486 . از اميرالمؤمنين عليهالسّلام - نقل شده است : « بهترين خنده ، تبسّم است . »