2542 . « از منزلگه غفلت و دورى ( از خدا ) و كمى ياوران در اطاعت از خدا بپرهيز . »
2543 . « هر كس بىخبرىاش به درازا كشد ، نابودىاش زود فرا رسد . »
2544 . « هر كس بىخبرى بر او چيره شود ، دلش بميرد . »
2545 . « هر كس خداوند سبحان را فراموش كند ، خداوند جان و حقيقتش را از ياد او مىبرد و دلش را كور مىسازد . »
2546 . « خوشا به حال كسى كه پروردگارش را در نظر داشته و از گناهش بترسد . »
2547 . « هر كس خداوند سبحان را سرمنزل اميد خويش قرار دهد ، كار دنيا و آخرتش را به سامان رساند . »
2548 . « هر كس خداوند اميد و آرمانش باشد ، نهايت اميد و آرزو را دريابد . »
بيان
در توضيح جملات مشابه به اين بخش از حديث آيات و رواياتى آورده شده كه بر مقصود ما در اينجا دلالت مىكند .
امّا اينكه بىخبرى و غافل نبودن از خداوند سبحان چگونه سبب زندگى گوارا مىشود ؟ از بيانى كه پيش از اين در توضيح بخش 193 آورديم معلوم مىشود .
195
جاهل نبودن به حق خداوند سبحان
« نسبت به حق من جاهل نيست . »
قرآن كريم
2549 . « بگو ستايش از آن خداست و سلام بر بندگان برگزيدهاش ، آيا خداوند بهتر است يا آنچه به او شرك مىورزند ؟ »