2424 . جابربن يزيد مىگويد : امام باقر - عليهالسّلام - فرمود : « اى جابر ! اول چيزى كه خدا آفريد ، محمد و عترت او بود كه در محضر پروردگار به شكل اشباح نور بودند . » گفتم : اشباح چيست ؟ حضرت فرمود : « سايهء نور ، بدنهاى نورانى بدون روح كه همگى با يك روح واحد يعنى روح القدس تاييد و حمايت مىشدند و با آن خدا را مىپرستيدند . »
2425 . از امام صادق - عليهالسّلام - نقل شده است كه به سدير فرمود : « به خدايى كه محمد را به پيامبرى برانگيخت و روحش را مشتاق بهشت قرارداد ، بين شادى و سرور و مورد غبطه واقع شدن شما يا حسرت و پشيمانى ، جز اين نيست كه فرمودهء خداوند را كه :
دو فرشته نگهبان در چپ و راست او نشستهاند ببيند و فرشته مرگ براى دريافت روحش بيايد و روحش را صدا بزند و روح از جسدش خارج شود . مؤمن ، اصلًا خروج روح را احساس نمىكند ، چنانكه خداوند متعال فرموده است : اى نفس آرامش يافته ، به سوى پروردگارت بازگرد ، در حالى كه تو از او راضى هستى و او از تو راضى است ، پس در ميان بندگان من داخل شو و به بهشت من درآى . . . »
2426 . از امام باقر و امام صادق عليهماالسّلام - نقل شده است : « بر روح حرام است كه از جسد خارج شود ، مگر اينكه محمد و على و فاطمه و حسن و حسين را ببيند به گونهاى كه چشمش روشن شود . . . »
2427 . از امام باقر - عليهالسّلام - در مورد آيهء
فَالسَّابِقاتِ سَبْقاً
« 1 » آمده است : « يعنى ارواح مؤمنين به سوى بهشت در شتاب است ، چنانكه در دنيا بود و ارواح كافران به سوى آتش در شتاب است . . . »
2428 . امام صادق - عليهالسّلام - فرمود : « هنگامى كه مؤمنين به رختخواب مىروند ، خداوند روحشان را به سوى خود بالا مىبرد ، پس هر كسى مرگش حتمى شده باشد ، در باغهاى بهشت در گنجينههايى از رحمت و نور عزت خود قرار
هامش
( 1 ) النازعات : 4 .