تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 277

مساهمون:

ص٢٧٧
2407 . پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - فرمود : « هر كس بيست و چهار روز از رجب را روزه بدارد ، آن‌گاه كه فرشته مرگ بر او نازل شود ، او را به صورت جوانى كه حلّه‌اى از ديباى سبز پوشيده و بر اسبى بهشتى سوار و در دستش حرير سبز آغشته به بوى خوش بهشتى و در دست ديگرش جامى زرّين مالامال از شراب بهشتى است ، مىبيند كه هنگام خروج جانش از بدن از آن شراب به او مىنوشاند و هول و هراس مرگ بر او آسان مىشود ، پس روحش را در آن حرير مىگيرد و رايحه خوشى بر آن مىدمد كه اهل هفت آسمان آن را استنشاق مىكنند و در قبرش سيراب مىماند تا اين‌كه بر حوض پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - وارد شود . » 2408 . در حديث ابوذر آمده است : « اى اباذر ! آن‌گاه كه مؤمن بميرد ، زمين تا چهل روز بر او مىگريد . » 2409 . در همين حديث معراج در باب نعمتهايى كه خداوند به اهل آخرت عطا مىفرمايد ، آمده است : « به او زندگى پاكيزه عطا مىكنم و آن‌گاه كه روحش از پيكرش جدا شود ، فرشتهء مرگ رابر اومسلّط ننمايم‌وقبض روحش را جز خودم ، كسى عهده‌دار نيست . » 2410 . نيز در همين حديث آمده است : « دل‌هاى اهل آخرت در اندرونشان خسته و مجروح است ، مىگويند : كى از سراى ناپايدار به سوى سراى پايدار و استراحت آن رخت خواهيم كشيد ؟ » 2411 . « آسايش اهل آخرت در مرگ است و آخرت ، آسايشگاه عارفان است . » 2412 . « قبرش را نورانى مىكنم و نكير و منكر را به سراغش مىفرستم تا از او سؤال كنند و او را بشارت دهند و سختى مرگ و تاريكى گور و لحد و هراس قيامت را نمىبيند . » 2413 . « سپس مرگ و سختى و تلخى آن را بر او آسان گردانم تا اين‌كه به سوى بهشت برده شود و آن‌گاه كه فرشتهء مرگ بر او نازل شود ، به او مىگويد : خوشا به حالت خوشا به حالت ، خوشا به حالت ، خداوند متعال مشتاق توست . » 2414 . « بندهء مورد كرامت خدا مىگويد : به عزت و جلالت سوگند ، اگر